Στην απόφαση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών που ζητάει την παραίτηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, αναφέρθηκε ο δικηγόρος και μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΑ Δημήτρης Λυρίτσης, χαρακτηρίζοντας τη διάταξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου «βαρύ θεσμικό πλήγμα στην ανάγκη πλήρους διερεύνησης της υπόθεσης των υποκλοπών».

«Υπάρχουν στιγμές στην πορεία των θεσμών που δεν προσφέρονται για μικρές διατυπώσεις. Στιγμές στις οποίες οι λέξεις χάνουν το κύρος τους αν είναι φοβισμένες. Στιγμές που ένα συλλογικό σώμα καλείται να αναμετρηθεί με τον εαυτό του, με τη μνήμη του, με την αποστολή του.

Μπροστά σε μια τέτοια στιγμή βρέθηκε το ΔΣ του ΔΣΑ με την υπόθεση των υποκλοπών και τη Διάταξη του Εισαγγελέα ΑΠ, που αποφάσισε τη μη ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο για περαιτέρω διερεύνηση μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθήνας. Με αφορμή την εισαγγελική διάταξη το ΔΣ του ΔΣΑ συζήτησε κάτι βαθύτερο, αν η Δημοκρατία μας διαθέτει ακόμη τα αντανακλαστικά αυτοπροστασίας της. Αν οι θεσμοί μπορούν ακόμη να κοιτούν την εξουσία στα μάτια. Αν η Δικαιοσύνη παραμένει δύναμη ελέγχου ή μετατρέπεται, αθόρυβα, σε διοικητικό παράρτημα μιας πανίσχυρης εκτελεστικής εξουσίας. Και, βεβαίως, αν η δικηγορία θα σταθεί εκεί όπου ιστορικά ανήκει- στην πρώτη γραμμή υπεράσπισης της ελευθερίας, των δικαιωμάτων και της συνταγματικής τάξης.

Γιατί οι δικηγόροι είμαστε η φωνή που μπαίνει ανάμεσα στον πολίτη και την κρατική ισχύ. Είμαστε εκείνοι που, όταν η εξουσία απλώνει το χέρι της πέρα από τα συνταγματικά της όρια, οφείλουμε να πούμε – ως εδώ.

Το δικηγορικό σώμα κουβαλά ιστορία με μνήμη βαριά, μνήμη αγώνα και κυρίως μνήμη αίματος. Στην ελληνική δημοκρατική παράδοση ο δικηγόρος υπήρξε υπερασπιστής πολιτικών κρατουμένων, στόχος αυταρχικών καθεστώτων, φορέας αντίστασης, άνθρωπος που πολλές φορές πλήρωσε την προσήλωσή του στην ελευθερία με αποκλεισμούς, φυλακίσεις, βασανιστήρια, εξορία, ακόμη και με τη ζωή του.

Ο Νικηφόρος Μανδηλαράς είναι σύμβολο της δικηγορίας που δεν γονάτισε και δεν συμβιβάστηκε. Ο Τάκης Παππάς, επίσης, είναι υπόμνηση του τι σημαίνει δικηγόρος με δημοκρατική ραχοκοκαλιά.

Αυτή είναι η κληρονομιά μας. Και η κληρονομιά δεν είναι μια φωτογραφία στον τοίχο. Είναι εντολή. Μας κοιτά. Μας ελέγχει. Μας ρωτά τι κάνουμε σήμερα, όταν η Δημοκρατία δεν απειλείται με τανκς στους δρόμους αλλά με λογισμικά στα κινητά, με θεσμούς που σιωπούν, με φακέλους που κλείνουν πριν ανοίξουν στο φως. Η υπόθεση των υποκλοπών είναι η σκοτεινή μεταφορά της εποχής μας. Δεν έχει την ωμότητα της παλιάς εκτροπής. Έχει κάτι ίσως πιο ύπουλο, την τεχνοκρατική της καθαρότητα. Δεν χρειάζεται πλέον ο χωροφύλακας έξω από την πόρτα, αρκεί ένα μολυσμένο μήνυμα. Αν αυτό δεν είναι ζήτημα Δημοκρατίας, τότε τι είναι;

Παρακολουθήθηκαν ή επιχειρήθηκε να παρακολουθηθούν πολιτικοί, δημοσιογράφοι, υπουργοί, κρατικοί λειτουργοί, στρατιωτικοί, δικηγόροι. Η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο τα θύματα. Αφορά τον κάθε πολίτη χωριστά.

Το «Predator» είναι μια τεχνολογία πολιτικής κυριαρχίας. Ένα αόρατο δίκτυο εξουσίας που, αν δεν ερευνηθεί μέχρι τέλους, θα μείνει ως μόνιμη σκιά πάνω από τη δημοκρατική ζωή του τόπου. Και σήμερα, απέναντι σε αυτή τη σκιά, η ανώτατη εισαγγελική αρχή επέλεξε την αρχειοθέτηση. Αυτό είναι το πολιτειακό τραύμα. Η διάταξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι μια πράξη που αποκαλύπτει έναν τρόπο σκέψης, έναν τρόπο προσέγγισης της υπόθεσης. Ο Εισαγγελέας δεν ενέσκηψε στη δικογραφία ως θεματοφύλακας μιας αλήθειας που πρέπει να αναζητηθεί αλλά ως φύλακας ενός νομικού μπαζώματος. Αυτό είναι μια εκτροπή από τον θεσμικό ρόλο της Εισαγγελίας. Όχι με την έννοια της προσωπικής μομφής μόνο. Αλλά με την έννοια της βαθιάς λειτουργικής εκτροπής, όταν η Εισαγγελία, γίνεται μηχανισμός συγκάλυψης.

Και όμως η αλήθεια έχει τον τρόπο της. Η αλήθεια είναι ποτάμι. Μπορείς για λίγο να το φράξεις, να του ρίξεις πέτρες, να το οδηγήσεις σε υπόγεια κοίτη, να το σκεπάσεις με χώμα και σιωπή. Αλλά το νερό θυμάται την πορεία του. Βρίσκει ρωγμές. Διαβρώνει το ψέμα. Επανέρχεται εκεί όπου το έθαψαν. Μόνο που το ποτάμι της αλήθειας δεν φτάνει μόνο του στη θάλασσα. Θέλει εργάτες. Θέλει ανθρώπους που θα σταθούν με τα χέρια μέσα στη λάσπη της συγκάλυψης και θα ανοίξουν ξανά την κοίτη. Θέλει δικηγόρους, δικαστές, δημοσιογράφους, πολίτες, θεσμούς που δεν συμφιλιώνονται με το σκοτάδι επειδή αυτό φόρεσε καθαρό κοστούμι και μίλησε με άψογη νομική ορολογία. Αυτό είναι το δικό μας καθήκον, να υπερασπιστούμε τους κανόνες μέσα στους οποίους μπορεί να υπάρχει δημοκρατική λειτουργία. Να υπερασπιστούμε τη συνταγματική τάξη. Να υπερασπιστούμε τη διάκριση των εξουσιών. Να πούμε ότι καμία εκτελεστική εξουσία, όσο ισχυρή κι αν είναι, δεν δικαιούται να απορροφά τους μηχανισμούς ελέγχου της. Να πούμε ότι καμία εισαγγελική σφραγίδα δεν μπορεί να μετατρέψει την πολιτειακή αλήθεια σε διοικητικό υπόλειμμα.

Η συνταγματική τάξη επιβάλλει την καθημερινή υπόσχεση ότι κανείς δεν είναι ανεξέλεγκτος και ανέλεγκτος. Ότι ο Πρωθυπουργός ελέγχεται. Ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών ελέγχονται. Ότι οι υπουργοί ελέγχονται. Ότι οι εισαγγελικοί λειτουργοί ελέγχονται. Ότι η Δικαιοσύνη δεν είναι κλειστό δωμάτιο στο οποίο ο πολίτης καλείται απλώς να έχει εμπιστοσύνη, χωρίς να βλέπει φως από πουθενά.

Και εδώ οφείλουμε να μιλήσουμε με ειλικρίνεια, η Δημοκρατία μας είναι ατελής. Δεν είναι ανύπαρκτη. Δεν είναι νεκρή. Αλλά είναι τραυματισμένη. Διαθέτει βέβαια ακόμη ζωντανούς πυρήνες. Διαθέτει δικαστές που αντιστέκονται στη λογική της συγκάλυψης. Διαθέτει δημοσιογράφους που ερευνούν. Διαθέτει δικηγόρους που μάχονται. Διαθέτει πολίτες που δεν παραιτούνται. Αυτός είναι ο δημοκρατικός σφυγμός που οφείλουμε να προστατεύσουμε.

Δεν είμαστε εναντίον της Δικαιοσύνης. Είμαστε υπερασπιστές της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης που δεν φοβάται. Είμαστε με τη Δικαιοσύνη που ανοίγει δρόμους και όχι λάκκους λήθης. Είμαστε με τους δικαστικούς λειτουργούς που αντιλαμβάνονται ότι η ανεξαρτησία είναι βάρος. Ότι η τήβεννος είναι ένδυμα ευθύνης απέναντι στον λαό και στο Σύνταγμα. Ακριβώς επειδή σεβόμαστε τη Δικαιοσύνη, δεν μπορούμε να σωπαίνουμε όταν την βλέπουμε να πληγώνεται από πράξεις που δημιουργούν την εικόνα εξάρτησης και προστασίας της εκτελεστικής εξουσίας. Η υπεράσπιση της Δικαιοσύνης περνά και μέσα από την απαίτηση λογοδοσίας όσων τη μικραίνουν. Γι’ αυτό η θέση μας είναι καθαρή.

Ο ΔΣΑ δηλώνει ότι η διάταξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου συνιστά βαρύ θεσμικό πλήγμα στην ανάγκη πλήρους διερεύνησης της υπόθεσης των υποκλοπών. Αναλαμβάνουμε όλες τις αναγκαίες πρωτοβουλίες για να μη χαθεί η υπόθεση στην παραγραφή. Ζητούμε την παραίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου όχι ως πράξη πολιτικής εκδίκησης αλλά ως στοιχειώδη απαίτηση θεσμικής λογοδοσίας. Κινητοποιούμε τους ευρωπαϊκούς δικηγορικούς θεσμούς, κάθε θεσμό που μπορεί να σταθεί υπέρ της δημοκρατικής διαφάνειας.

Καλούμε το λαό, τους πολίτες, τις συλλογικότητες, τους θεσμικούς φορείς, να μη δεχθούν ότι μια τόσο μεγάλη υπόθεση μπορεί να κλείσει ανέλεγκτη. Αλλά πέρα από τα συγκεκριμένα μέτρα, οφείλουμε κάτι ακόμη: να ξαναδώσουμε στη δικηγορία το μεγάλο της νόημα. Τα τελευταία χρόνια πολλές φορές συζητούμε — και δικαίως — για την οικονομική ασφυξία του επαγγέλματος, για τη φορολογική αδικία, για την ύλη, για την καθημερινότητα, για την υποβάθμιση των δικαστηρίων, για τις συνθήκες άσκησης του λειτουργήματός μας. Όλα αυτά είναι απολύτως κρίσιμα. Αλλά αν η δικηγορία περιοριστεί μόνο σε αυτά, χάνει τον ορίζοντά της. Η δικηγορία δεν είναι μόνο επάγγελμα. Είναι θεσμική αποστολή. Είναι κοινωνική εγγύηση. Είναι ένα από τα τελευταία αναχώματα του αδύναμου απέναντι στον ισχυρό, του πολίτη απέναντι στο κράτος, της αλήθειας απέναντι στην οργανωμένη λήθη.

Ο ΔΣΑ, με την απόφαση του, συναντήθηκε με την ιστορία του. Και η ιστορία μας δεν επιτρέπει να είμαστε μικρόψυχοι, άτολμοι ή βολικοί. Ο Μανδηλαράς δεν μας κοιτά από το παρελθόν για να του καταθέσουμε στεφάνι. Ο Τάκης Παππάς δεν υπάρχει στη μνήμη του ΔΣΑ για να ονομάζουμε αίθουσες και να εκφωνούμε τυπικούς επαίνους. Υπάρχουν ως μέτρο. Ως κριτήριο. Ως υπενθύμιση ότι ο δικηγόρος, όταν η Δημοκρατία τραυματίζεται, δεν αναζητά ασφαλή γωνία αλλά βγαίνει μπροστά. Μπορεί σε λίγα χρόνια να μας ρωτήσουν — ή, ακόμη χειρότερα, να ρωτήσουμε εμείς τον εαυτό μας — πού ήμασταν όταν η υπόθεση των υποκλοπών οδηγούνταν στο αρχείο. Τι είπαμε όταν η παραγραφή πλησίαζε. Πώς αντιδράσαμε όταν η διάκριση των εξουσιών έδειχνε να χάνει την αναπνοή της. Αν σταθήκαμε στο ύψος του ρόλου μας ή αν αναζητήσαμε ασφαλείς διατυπώσεις για να μη δυσαρεστήσουμε κανέναν.

Γιατί τελικά η Δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Είναι διαρκής κατάκτηση. Την υπερασπιζόμαστε και Την ξανακερδίζουμε κάθε φορά που κάποιος επιχειρεί να την κάνει πιο μικρή, πιο φοβισμένη, πιο σιωπηλή.

Οι δικηγόροι δεν φοβηθήκαμε. Σηκώσαμε το βάρος της στιγμής. Είναι βαρύ, αλλά είναι δικό μας.

The post Παρέμβαση του δικηγόρου Δημητρίου Λυρίτση, μέλους ΔΣ του ΔΣΑ για τη Διάταξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αναφορικά με την υπόθεση διερεύνησης των υποκλοπών και την μη ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο. first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Με ευρύτατη πλειοψηφία και τη σαφή τοποθέτησή του στο ζήτημα του εκτοκισμού των δικαστικών αποφάσεων υπαγωγής, το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι οι ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη δεν μπορούν να απογυμνωθούν εκ των υστέρων από το κοινωνικό τους περιεχόμενο. Επιβεβαιώνει ότι η δικαστική προστασία δεν είναι τυπική υπόσχεση, αλλά ουσιαστική εγγύηση – και ότι το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί επιλεκτικά υπέρ των ισχυρών.

Η απόφαση αυτή είναι, πρωτίστως, μια νίκη των αδύναμων απέναντι στους ισχυρούς. Μια νίκη της κοινωνικής δικαιοσύνης απέναντι στη χρηματοοικονομική ισχύ. Μια υπενθύμιση ότι η έννομη τάξη δεν ανέχεται ερμηνείες που μετατρέπουν την προστασία σε παγίδα και τη δικαστική ρύθμιση σε νέο μηχανισμό επιβάρυνσης.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον ρόλο των Δικηγορικών Συλλόγων και της δικηγορικής κοινότητας, που με επιμονή, θεσμική σοβαρότητα και νομική επάρκεια ανέδειξαν το ζήτημα, το στήριξαν μέχρι τέλους και υπερασπίστηκαν όχι απλώς μια νομική άποψη αλλά μια κοινωνική ανάγκη. Η σημερινή εξέλιξη επιβεβαιώνει ότι όταν οι θεσμοί λειτουργούν συλλογικά και με συνέπεια, μπορούν να ανακόψουν ακόμη και τις πιο άνισες συγκρούσεις.

Σε προσωπικό επίπεδο, η απόφαση αυτή συνιστά και μια βαθιά δικαίωση. Δικαίωση της επιμονής στο δίκαιο, της πίστης ότι η νομική επιχειρηματολογία έχει νόημα ακόμη και όταν συγκρούεται με κατεστημένες αντιλήψεις και ισχυρά συμφέροντα. Κυρίως, όμως, δικαίωση όλων εκείνων των δανειοληπτών που εμπιστεύθηκαν τη Δικαιοσύνη και περίμεναν – συχνά για χρόνια – να επιβεβαιωθεί ότι δεν είχαν άδικο να ελπίζουν.

Η σημερινή απόφαση υπενθυμίζει κάτι απλό αλλά θεμελιώδες:
ότι το δίκαιο, όταν υπηρετείται με συνέπεια, αντοχή και θεσμική ευθύνη, μπορεί ακόμη να νικά.

Οφείλω δημόσιες ευχαριστίες και θερμά συγχαρητήρια στους συναδέλφους δικηγόρους και πανεπιστημιακούς δασκάλους με τους οποίους συμπαρασταθήκαμε στη δίκη εκπροσωπώντας τους Δικηγορικούς Συλλόγους: τους κ.κ. Στέλιο Σταματόπουλο, Ιωάννη Δεληκωστόπουλο, Δημήτριο Σκαρίπα και Παναγιώτη Νικολόπουλο, καθώς και τους καθηγητές Γεώργιο Μεντή και Δημήτριο Αυγητίδη, οι οποίοι συνέδραμαν καθοριστικά, συντάσσοντας δύο εξαιρετικές και υψηλού επιστημονικού επιπέδου γνωμοδοτήσεις, που αποτέλεσαν τη βάση του νομικού μας συλλογισμού.

Ιδιαίτερη μνεία οφείλω στις δικηγόρους και άμεσες συνεργάτιδές μου στο κρίσιμο ζήτημα της ερμηνείας, Ιωάννα Μπενία και Αγγελική Τσοπάνη, χωρίς τη συμβολή των οποίων η προσπάθεια αυτή δεν θα είχε την ίδια συνοχή.

Ξεχωριστή και οφειλόμενη αναφορά αξίζει στην κα Λούκα Κατσέλη, η οποία συνέδεσε ιστορικά το όνομά της με τον ν. 3869/2010 και, ενόψει της κρίσιμης δίκης, προέβη σε δημόσια δήλωση στήριξης των νομικών μας ισχυρισμών, υπό την ιδιότητά της ως ιστορικού νομοθέτη..

Τίποτα, ωστόσο, δεν θα μπορούσε να προχωρήσει χωρίς τη σαφή και αποφασιστική συναίνεση της τότε ηγεσίας της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων, και ιδίως του τ. Προέδρου Δημητρίου Βερβεσού, του Προέδρου Ηλία Κλάππα, του Προέδρου Δημήτρη Φινοκαλιώτη, της τ. Προέδρου Χριστίνας Τσέτσου, του τ. Προέδρου Αθανάσιου Ζούπα καθώς και των λοιπών Προέδρων που στήριξαν θεσμικά και ουσιαστικά αυτή την κοινή μάχη.

Δημήτριος Α. Λυρίτσης

Μέλος Δ.Σ. ΔΣΑ

Μέλος της νομικής ομάδας των Δικηγορικών Συλλόγων – παραστάς δικηγόρος στη δίκη.

The post Δήλωση για την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου σχετικά με τον εκτοκισμό των αποφάσεων του ν. 3869/2010 first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Κείμενο άρθρου:

Η δημόσια συζήτηση περί «αναδρομικής ισχύος» της επικείμενης απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου παρερμηνεύει τόσο το αντικείμενο της δίκης όσο και τη φύση της δικαστικής κρίσης.

1. Το αντικείμενο της δίκης καθορίζεται αποκλειστικά από το παραπεμπτικό.

Κατά το άρθρο 20Α ΚΠολΔ, η Ολομέλεια επιλαμβάνεται συγκεκριμένου νομικού ζητήματος, όπως αυτό προσδιορίζεται στην πράξη παραπομπής. Το δικαστήριο δεν διαθέτει κανονιστική αρμοδιότητα ούτε αποφαίνεται ultra petita. Το παραπεμπτικό ερώτημα αφορά αποκλειστικά τον ορθό τρόπο ερμηνείας της δικαστικής απόφασης υπαγωγής του ν. 3869/2010 ως προς τον τρόπο υπολογισμού του επιτοκίου.
Δεν περιλαμβάνεται, ούτε θα μπορούσε να περιληφθεί, ερώτημα περί χρονικής ισχύος της ερμηνείας, αναδρομικής ή μη εφαρμογής, διαφοροποίησης κατηγοριών επιτοκίων.
Η επίκληση «αναδρομικότητας» εκφεύγει του αντικειμένου της κρίσης της Ολ.ΑΠ και δεν αποτελεί νομικό ζήτημα που τίθεται ενώπιον της.

2. Η ερμηνευτική κρίση δεν έχει κανονιστικό χαρακτήρα ex nunc.

Η Ολομέλεια δεν θεσπίζει νέο κανόνα δικαίου. Δεν εισάγει μεταβατική ρύθμιση. Δεν μεταβάλλει το περιεχόμενο της δικαστικής ρύθμισης. Η αναιρετική κρίση έχει διαγνωστικό και μόνο χαρακτήρα, αποσαφηνίζει ποιος είναι ο ορθός, δηλαδή ο νόμιμος τρόπος εφαρμογής της δικαστικής απόφασης. Εφόσον κρίνεται ότι ο εκτοκισμός γίνεται επί της δόσης, αυτός ήταν εξαρχής ο νόμιμος τρόπος εφαρμογής της απόφασης και δεν υφίσταται δυνατότητα διπλής νομιμότητας (μία μέχρι σήμερα και άλλη από τη δημοσίευση), χρονικού τεμαχισμού της ερμηνείας, δημιουργίας νέας έννομης κατάστασης. Η αποκατάσταση της ορθής εφαρμογής δεν συνιστά αναδρομική ισχύ αλλά διαπίστωση του ήδη ισχύοντος δικαίου.

3. Η ενιαία κρίση της Ολομέλειας

Η διάκριση που επιχειρείται στη δημόσια συζήτηση μεταξύ σταθερού και κυμαινόμενου επιτοκίου είναι νομικά εσφαλμένη ως προς το σημείο αναφοράς.
Η απόφαση του ν. 3869/2010 αναμορφώνει την ενοχική σχέση, καθορίζει το ύψος της οφειλής, προσδιορίζει τον τρόπο αποπληρωμής, ορίζει το επιτόκιο (σταθερό ή κυμαινόμενο) που θα διέπει τη ρύθμιση. Επομένως, το κρίσιμο ερώτημα είναι πώς ερμηνεύεται ο τρόπος εκτοκισμού που ορίζει η ίδια η δικαστική απόφαση.

Η κρίση της Ολομέλειας είναι ενιαία και  αφορά τον τρόπο εκτοκισμού ως στοιχείο της δικαστικής ρύθμισης.
Δεν διαχωρίζεται ανάλογα με τον τύπο επιτοκίου που προβλέπει η απόφαση, ούτε δημιουργεί διαφορετικά καθεστώτα νομιμότητας.
Η νομιμότητα της εφαρμογής της δικαστικής απόφασης είναι μία.

Άλλωστε, το ζήτημα τίθεται εκ του πονηρού. Οι δικαστικές αποφάσεις του ν. 3869/2010 σε ποσοστό που υπερβαίνει το 95% προβλέπουν αποπληρωμή με κυμαινόμενο επιτόκιο. Η επιχειρούμενη διάκριση οδηγεί στην πράξη σε δραστικό περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της ερμηνείας και αποτελεί συντεταγμένη προσπάθεια περιορισμού της έκτασης της αποκατάστασης της νομιμότητας και μη ανεκτή απόπειρα μείωσης της οικονομικής επίπτωσης για τα funds,
Τέλος θα έλεγα ότι η δημόσια συζήτηση οφείλει να παραμείνει στο πεδίο της νομικής επιχειρηματολογίας και όχι να διολισθήσει σε τεχνητές δραματοποιήσεις.
Συνιστάται ψυχραιμία από όλους, κυρίως από τους πιστωτές που επικαλούνται έωλα, άστοχα και ενίοτε νομικά αβάσιμα επιχειρήματα με προφανή στόχευση να περιορίσουν τις συνέπειες μιας  δυσμενούς γι αυτούς δικαστικής κρίσης.

The post Ο Δημήτριος Λυρίτσης αναφέρεται στη δημόσια συζήτηση περί «αναδρομικής ισχύος» της απόφασης του Αρείου Πάγου για τον τρόπο υπολογισμού του επιτοκίου των αποφάσεων του ν.3869/2010 first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Πηγή: Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

The post Ο Δημήτριος Λυρίτσης καλεσμένος στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής», στην εκπομπή «Momentum» με τη Μάγκυ Δούση, στις 06.02.2026 μιλά για την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου και πώς αυτή επηρεάζει χιλιάδες δανειολήπτες του Νόμου Κατσέλη. first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

The post Ο Δημήτριος Λυρίτσης στην ραδιοφωνική εκπομπή ΠΡΩΤΟ ΠΡΩΙΝΟ με τον Αλέξανδρο Κλώσσα στα Parapolitika 90.1 στις 06.02.2026 εξηγεί την σημασία της απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου που αφορά τον τρόπο εκτοκισμού των δόσεων των αποφάσεων του ν.3869/2010. first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Για μία ιδιαίτερη απόφαση με πραγματικό αποτύπωμα στη ζωή χιλιάδων πολιτών κάνει λόγο ο Δημήτριος Λυρίτσης για τη δικαίωση οφειλετών από τον Άρειο Πάγο. Ο Δ. Λυρίτσης, μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΑ και μέλος της νομικής ομάδας των Δικηγορικών Συλλόγων, παρέστη στη δίκη- δικαίωση από τον Άρειο Πάγο για δανειολήπτες και οι οποίοι δικαιώθηκαν προκειμένου ο τόκος των οφειλών τους να υπολογίζεται στη μηνιαία δόση και όχι στο σύνολό τους, όπως έγραψε το dikastiko.gr

«Η απόφαση αυτή είναι, πρωτίστως, μια νίκη των αδύναμων απέναντι στους ισχυρούς. Μια νίκη της κοινωνικής δικαιοσύνης απέναντι στη χρηματοοικονομική ισχύ. Μια υπενθύμιση ότι η έννομη τάξη δεν ανέχεται ερμηνείες που μετατρέπουν την προστασία σε παγίδα και τη δικαστική ρύθμιση σε νέο μηχανισμό επιβάρυνσης» τονίζει ο κ. Λυρίτσης για τη δικαίωση οφειλετών.

«Η σημερινή απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου αποτελεί ένα βαθιά θεσμικό και ταυτόχρονα κοινωνικό ορόσημο. Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη ερμηνευτική κρίση, αλλά για μια απόφαση με πραγματικό αποτύπωμα στη ζωή χιλιάδων πολιτών, που για χρόνια δοκιμάστηκαν από την υπερχρέωση και βρήκαν στον ν. 3869/2010 το τελευταίο καταφύγιο προστασίας και αξιοπρέπειας» ανέφερε.

Και πρόσθεσε πως «με ευρύτατη πλειοψηφία και τη σαφή τοποθέτησή του στο ζήτημα του εκτοκισμού των δικαστικών αποφάσεων υπαγωγής, το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι οι ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη δεν μπορούν να απογυμνωθούν εκ των υστέρων από το κοινωνικό τους περιεχόμενο. Επιβεβαιώνει ότι η δικαστική προστασία δεν είναι τυπική υπόσχεση, αλλά ουσιαστική εγγύηση – και ότι το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί επιλεκτικά υπέρ των ισχυρών».

Αναλυτικά όσα ακανοίνωσε ο Δ. Λυρίτσης για δικαίωση οφειλετών

Η σημερινή απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου αποτελεί ένα βαθιά θεσμικό και ταυτόχρονα κοινωνικό ορόσημο. Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη ερμηνευτική κρίση, αλλά για μια απόφαση με πραγματικό αποτύπωμα στη ζωή χιλιάδων πολιτών, που για χρόνια δοκιμάστηκαν από την υπερχρέωση και βρήκαν στον ν. 3869/2010 το τελευταίο καταφύγιο προστασίας και αξιοπρέπειας.

Με ευρύτατη πλειοψηφία και τη σαφή τοποθέτησή του στο ζήτημα του εκτοκισμού των δικαστικών αποφάσεων υπαγωγής, το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι οι ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη δεν μπορούν να απογυμνωθούν εκ των υστέρων από το κοινωνικό τους περιεχόμενο. Επιβεβαιώνει ότι η δικαστική προστασία δεν είναι τυπική υπόσχεση, αλλά ουσιαστική εγγύηση – και ότι το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί επιλεκτικά υπέρ των ισχυρών.

Η απόφαση αυτή είναι, πρωτίστως, μια νίκη των αδύναμων απέναντι στους ισχυρούς. Μια νίκη της κοινωνικής δικαιοσύνης απέναντι στη χρηματοοικονομική ισχύ. Μια υπενθύμιση ότι η έννομη τάξη δεν ανέχεται ερμηνείες που μετατρέπουν την προστασία σε παγίδα και τη δικαστική ρύθμιση σε νέο μηχανισμό επιβάρυνσης.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον ρόλο των Δικηγορικών Συλλόγων και της δικηγορικής κοινότητας, που με επιμονή, θεσμική σοβαρότητα και νομική επάρκεια ανέδειξαν το ζήτημα, το στήριξαν μέχρι τέλους και υπερασπίστηκαν όχι απλώς μια νομική άποψη αλλά μια κοινωνική ανάγκη. Η σημερινή εξέλιξη επιβεβαιώνει ότι όταν οι θεσμοί λειτουργούν συλλογικά και με συνέπεια, μπορούν να ανακόψουν ακόμη και τις πιο άνισες συγκρούσεις.

Σε προσωπικό επίπεδο, η απόφαση αυτή συνιστά και μια βαθιά δικαίωση. Δικαίωση της επιμονής στο δίκαιο, της πίστης ότι η νομική επιχειρηματολογία έχει νόημα ακόμη και όταν συγκρούεται με κατεστημένες αντιλήψεις και ισχυρά συμφέροντα. Κυρίως, όμως, δικαίωση όλων εκείνων των δανειοληπτών που εμπιστεύθηκαν τη Δικαιοσύνη και περίμεναν – συχνά για χρόνια – να επιβεβαιωθεί ότι δεν είχαν άδικο να ελπίζουν.

Η σημερινή απόφαση υπενθυμίζει κάτι απλό αλλά θεμελιώδες: ότι το δίκαιο, όταν υπηρετείται με συνέπεια, αντοχή και θεσμική ευθύνη, μπορεί ακόμη να νικά.

Οφείλω δημόσιες ευχαριστίες και θερμά συγχαρητήρια στους συναδέλφους δικηγόρους και πανεπιστημιακούς δασκάλους με τους οποίους συμπαρασταθήκαμε στη δίκη εκπροσωπώντας τους Δικηγορικούς Συλλόγους: τους κ.κ. Στέλιο Σταματόπουλο, Ιωάννη Δεληκωστόπουλο, Δημήτριο Σκαρίπα και Παναγιώτη Νικολόπουλο, καθώς και τους καθηγητές Γεώργιο Μεντή και Δημήτριο Αυγητίδη, οι οποίοι συνέδραμαν καθοριστικά, συντάσσοντας δύο εξαιρετικές και υψηλού επιστημονικού επιπέδου γνωμοδοτήσεις, που αποτέλεσαν τη βάση του νομικού μας συλλογισμού.

Ιδιαίτερη μνεία οφείλω στις δικηγόρους και άμεσες συνεργάτιδές μου στο κρίσιμο ζήτημα της ερμηνείας, Ιωάννα Μπενία και Αγγελική Τσοπάνη, χωρίς τη συμβολή των οποίων η προσπάθεια αυτή δεν θα είχε την ίδια συνοχή.

Ξεχωριστή και οφειλόμενη αναφορά αξίζει στην κα Λούκα Κατσέλη, η οποία συνέδεσε ιστορικά το όνομά της με τον ν. 3869/2010 και, ενόψει της κρίσιμης δίκης, προέβη σε δημόσια δήλωση στήριξης των νομικών μας ισχυρισμών, υπό την ιδιότητά της ως ιστορικού νομοθέτη..

Τίποτα, ωστόσο, δεν θα μπορούσε να προχωρήσει χωρίς τη σαφή και αποφασιστική συναίνεση της τότε ηγεσίας της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων, και ιδίως του τ. Προέδρου Δημητρίου Βερβεσού, του Προέδρου Ηλία Κλάππα, του Προέδρου Δημήτρη Φινοκαλιώτη, της τ. Προέδρου Χριστίνας Τσέτσου, του τ. Προέδρου Αθανάσιου Ζούπα καθώς και των λοιπών Προέδρων που στήριξαν θεσμικά και ουσιαστικά αυτή την κοινή μάχη.

The post Άρθρο του Δ.Λυρίτση στο dikastiko.gr για τη δικαίωση των οφειλετών στον Άρειο Πάγο first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Σημαντική εξέλιξη για εκατοντάδες χιλιάδες δανειολήπτες σηματοδοτεί η σημερινή (05/02) απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, που αφορά τον τρόπο εκτοκισμού των «κόκκινων» δανείων στο πλαίσιο του νόμου Κατσέλη.

Η πλήρης Ολομέλεια του Ανώτατου Δικαστηρίου αποφάσισε κατά πλειοψηφία (35–12) ότι ο τόκος στα ρυθμισμένα «κόκκινα» δάνεια πρέπει να υπολογίζεται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου της οφειλής. Με αυτόν τον τρόπο, κλείνει οριστικά ένα ζήτημα που είχε προκαλέσει αντικρουόμενες πρακτικές και δικαστικές κρίσεις τα προηγούμενα χρόνια.

Η συγκεκριμένη απόφαση δημιουργεί δεδικασμένο και επηρεάζει περίπου 250.000 δικαστικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί για την προστασία της πρώτης κατοικίας, προσφέροντας ουσιαστική οικονομική ανάσα, όπως εξηγεί ο δικηγόρος, Δημήτρης Λυρίτσης, ειδικός σε θέματα «κόκκινων» δανείων, κάνοντας λόγο για «μία ιστορική στιγμή», σε συνέντευξη στο Newsbomb.

«Η νομική θέση των δανειοληπτών ήταν ότι ο τόκος πρέπει να υπολογίζεται σε κάθε μηνιαία δόση, όπως ακριβώς προβλέπουν οι αποφάσεις του νόμου Κατσέλη. Αντίθετα, οι πιστωτές και τα funds υποστήριζαν ότι το επιτόκιο έπρεπε να επιβάλλεται επί του συνολικού κεφαλαίου», υπενθυμίζει αρχικά.

Το εφαρμοζόμενο επιτόκιο είναι το μέσο κυμαινόμενο για στεγαστικά δάνεια, με βάση τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, που διαμορφώνεται κοντά στο 5%.

Παράδειγμα

Αυτή η απόκλιση οδηγούσε σε τεράστια επιβάρυνση των δανειοληπτών. «Σε οφειλή 100.000 ευρώ, ο υπολογισμός του τόκου επί του συνολικού κεφαλαίου μπορούσε να ανεβάσει το ποσό των τόκων έως και 45.000 ευρώ. Αντίθετα, με τον τόκο να υπολογίζεται επί της μηνιαίας δόσης, το συνολικό κόστος περιορίζεται σε περίπου 5.000 ευρώ», σύμφωνα με τον κ. Λυρίτση.

Υποχρέωση συμμόρφωσης των funds

Η απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου δεσμεύει πλέον όλους τους πιστωτές, συμπεριλαμβανομένων των funds, που οφείλουν να επαναπροσδιορίσουν τις απαιτήσεις τους, σύμφωνα με το νέο πλαίσιο. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, οι δανειολήπτες διατηρούν το δικαίωμα να προσφύγουν εκ νέου στη Δικαιοσύνη.

Τα επόμενα βήματα περιλαμβάνουν τη σύνταξη και τη δημοσίευση της απόφασης, η οποία αναμένεται έως το τέλος του μήνα, όπως εκτιμά ο κ. Λυρίτσης. Αμέσως μετά, θα πρέπει να εκκινήσουν οι διαδικασίες συμμόρφωσης από τους πιστωτές.

The post Ο Δημήτριος Λυρίτσης εξηγεί τον τρόπο που θα υπολογίζεται ο τόκος που αφορά τις ρυθμίσεις οφειλών των δανειοληπτών που έχουν υπαχθεί στο νόμο Κατσέλη, μετά την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Σε ένα από τα κρισιμότερα νομικά και κοινωνικά ορόσημα των τελευταίων ετών εξελίσσεται η σημερινή ημέρα καθώς η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου συνέρχεται σε διάσκεψη για να λάβει την τελική απόφαση σχετικά με τον τρόπο εκτοκισμού των δόσεων στις δικαστικές ρυθμίσεις του νόμου «Κατσέλη» (3869/2010).

Η κρίση του Ανώτατου Δικαστηρίου αφορά άμεσα τη βιωσιμότητα περισσότερων από 300.000 δανειοληπτών, των οποίων η οικονομική καθημερινότητα εξαρτάται από το αν η δικαστική τους ρύθμιση θα παραμείνει λειτουργική ή αν θα μετατραπεί σε μια νέα, δυσβάσταχτη επιβάρυνση.

Το διακύβευμα που τέθηκε υπό το πρίσμα της Ολομέλειας, κατόπιν προδικαστικού ερωτήματος του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων, αγγίζει τον πυρήνα της φιλοσοφίας του «νόμου Κατσέλη»: θα υπολογίζεται το επιτόκιο επί του συνολικού υπολοίπου της οφειλής ή αποκλειστικά επί της κάθε μηνιαίας δόσης που ορίστηκε δικαστικά; Η διαφορά στην πράξη είναι χαοτική καθώς ο εκτοκισμός επί του συνόλου του κεφαλαίου σε βάθος χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε σωρευτικές επιβαρύνσεις που ακυρώνουν το ευεργέτημα της προστασίας.

Τόκοι για Νόμο Κατσέλη: Το σκεπτικό της Γ. Αδειλίνη και η εισήγηση Σ. Πλαστήρα

Οι μέχρι τώρα ενδείξεις από το εσωτερικό του Ανώτατου Δικαστηρίου δημιουργούν κλίμα αναμονής για μια απόφαση με κοινωνικό πρόσημο. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, Σωτήρης Πλαστήρας, στην εισήγησή του τάσσεται υπέρ της λύσης που ευνοεί τους δανειολήπτες, προτείνοντας ο υπολογισμός των τόκων να περιορίζεται στη μηνιαία δόση και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου της οφειλής.

Η θέση αυτή έρχεται να ευθυγραμμιστεί με την τοποθέτηση της τέως Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Γεωργίας Αδειλίνη, η οποία έχει αναπτύξει ένα στέρεο νομικό σκεπτικό υπέρ των οφειλετών. Η κυρία Αδειλίνη έχει υπογραμμίσει ότι ο νόμος 3869/2010 δεν αποτελεί μια απλή τροποποίηση τραπεζικών όρων, αλλά μια «δικαιοπλαστική» παρέμβαση του κράτους που ανασυντάσσει τη σχέση δανειστή-οφειλέτη από μηδενική βάση.

Σύμφωνα με την τέως Εισαγγελέα, το δικαστήριο καθορίζει το σύνολο των όρων αποπληρωμής, συμπεριλαμβανομένης της μηνιαίας δόσης, η οποία αποτελεί την «οροφή» και όχι τη βάση υπολογισμού.

«Βασικό κριτήριο συνιστά η διασφάλιση της αξιοπρεπούς διαβίωσης του οφειλέτη και της οικογένειάς του», σημείωσε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας πως τυχόν αντίθετη ερμηνεία θα οδηγούσε στον εκ νέου εγκλωβισμό του δανειολήπτη σε υπέρογκες δόσεις, υπερβαίνουσες τις οικονομικές του δυνατότητες. Η κ. Αδειλίνη εξήγησε ότι η ρύθμιση αυτή αποσκοπεί στην αντιμετώπιση των σοβαρών κοινωνικών προβλημάτων της υπερχρέωσης και στην απαλλαγή των χρεών, ώστε οι πολίτες να επανενταχθούν στην οικονομική δραστηριότητα.

Το αξιακό διακύβευμα

Η σημερινή διάσκεψη καλείται να απαντήσει αν η δικαστική προστασία της πρώτης κατοικίας και της κοινωνικής συνοχής υπερτερεί των γενικών κανόνων της τραπεζικής τοκογονίας. Για τη νομική κοινότητα, το ζήτημα είναι πρωτίστως αξιακό. Αν γίνει δεκτός ο εκτοκισμός επί του κεφαλαίου, οι ρυθμίσεις που κράτησαν όρθια την κοινωνία σε συνθήκες βαθιάς κρίσης κινδυνεύουν να καταρρεύσουν, μετατρέποντας τη δικαστική δικαίωση σε κενό γράμμα. Επιπλέον, εκκρεμεί το κρίσιμο ερώτημα της αναδρομικότητας, δηλαδή αν η απόφαση θα αγγίξει και τις χιλιάδες ήδη εκτελούμενες αμετάκλητες αποφάσεις.

Σε αυτή τη θεσμική μάχη, οι δικηγορικοί σύλλογοι της χώρας ανέλαβαν πρωταγωνιστικό ρόλο, αναδεικνύοντας ότι η αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης κρίνεται στην ικανότητά της να παραμένει κοινωνικά λειτουργική και να μην αποξενώνεται από τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών.

Η τοποθέτηση του Δημητρίου Λυρίτση

Ο Δημήτριος Λυρίτσης, μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΑ και μέλος της νομικής ομάδας των Δικηγορικών Συλλόγων που παρέστη στη δίκη, αποτυπώνει το μέγεθος του ζητήματος:

«Στον πυρήνα της εκκρεμότητας βρίσκεται το ερώτημα πώς και επί ποίου αντικειμένου υπολογίζεται ο τόκος στις αποφάσεις υπαγωγής στον ν. 3869/2010. Κατά την άποψη των δανειοληπτών, οι αποφάσεις αυτές δεν αναπαράγουν τη συμβατική σχέση δανείου, αλλά ανασυντάσσουν δικαστικά την ενοχή, θεμελιώνοντας ένα νέο, αυτοτελές καθεστώς καταβολών, αποκομμένο από τη λογική της τραπεζικής κερδοφορίας και προσαρμοσμένο στις πραγματικές δυνατότητες του οφειλέτη.

Υπό αυτό το πρίσμα τίθεται το πρώτο κρίσιμο ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει το Δικαστήριο: είναι επιτρεπτός ο εκτοκισμός επί του συνολικού “υπολοίπου οφειλής” ή μόνον ο υπολογισμός τόκου επί εκάστης καταβλητέας δόσης; Σε περίπτωση που γίνει δεκτό ότι ο τόκος υπολογίζεται επί της δόσης, ανακύπτει το δεύτερο, εξίσου κρίσιμο ζήτημα: αν ο τρόπος αυτός εκτοκισμού θα έχει αναδρομική εφαρμογή, επηρεάζοντας ήδη εκτελούμενες τελεσίδικες ή και αμετάκλητες δικαστικές ρυθμίσεις.

Για τους δανειολήπτες που υπήχθησαν στον ν. 3869/2010, η θετική δικαστική απόφαση δεν αποτέλεσε απλώς μία ευνοϊκή ρύθμιση, αλλά όρο κοινωνικής επιβίωσης. Επέτρεψε τη διάσωση της πρώτης κατοικίας, την αποφυγή του κοινωνικού αποκλεισμού και τη σταδιακή οικονομική επανένταξη ανθρώπων με αποδεδειγμένη αδυναμία. Ο τρόπος εκτοκισμού καθορίζει αν αυτή η προοπτική παραμένει ζωντανή ή αν μετατρέπεται εκ των υστέρων σε νέα παγίδα υπερχρέωσης.

Ένας εκτοκισμός που οδηγεί σε σωρευτική και δυσανάλογη επιβάρυνση, ιδίως σε μακροχρόνιες ρυθμίσεις, δημιουργεί τον κίνδυνο νέας αδυναμίας πληρωμής και ακυρώνει στην πράξη τον κοινωνικό σκοπό του νόμου. Ο ν. 3869/2010 θεσπίστηκε ως εγγύηση κοινωνικής συνοχής σε συνθήκες βαθιάς κρίσης και όχι ως προνόμιο. Η εφαρμογή του δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από τον σκοπό του. Σε αντίθετη περίπτωση, η δικαστική προστασία υπονομεύεται εκ των υστέρων μέσω του τρόπου υπολογισμού των τόκων, και το πρόβλημα παύει να είναι τεχνικό και καθίσταται αξιακό, κοινωνικό, οικονομικό και τελικά πολιτικό.

Η απόφαση θα δείξει αν η ανώτατη δικαστική κρίση λαμβάνει υπόψη ότι οι ρυθμίσεις αυτές αφορούν εκατοντάδες χιλιάδες δικαστικές αποφάσεις που στήριξαν στην πράξη την προστασία της πρώτης κατοικίας και την κοινωνική ειρήνη.

Σε αυτό το κρίσιμο πλαίσιο, η παρέμβαση των δικηγορικών συλλόγων υπήρξε καθοριστική, αφού ανέλαβαν όλο το βάρος της νομικής εκπροσώπησης των δανειοληπτών στη δίκη αυτή. Η οργανωμένη δικηγορία έχει αναδείξει με συνέπεια ότι ο τρόπος εκτοκισμού αποτελεί παράγοντα επιτυχίας ή αποτυχίας των ίδιων των ρυθμίσεων. Πρόκειται για στάση που δεν υπερασπίζεται μόνο μεμονωμένους δανειολήπτες αλλά την ίδια τη λογική της ουσιαστικής δικαστικής προστασίας των ευάλωτων.

Η ενεργή συμμετοχή των συλλογικών θεσμών της δικηγορίας λειτουργεί ως θεσμική υπενθύμιση ότι η Δικαιοσύνη οφείλει να παραμένει προσβάσιμη, αποτελεσματική και κοινωνικά λειτουργική. Και ότι, ακόμη και σε στιγμές κρίσιμων επιλογών, μπορεί να επιβεβαιώσει τον ρόλο της ως πυλώνα ασφάλειας, εμπιστοσύνης και ελπίδας για την κοινωνία.»

The post Ο δικηγόρος Δημήτρης Λυρίτσης ως μέλος της νομικής ομάδας των Δικηγορικών Συλλόγων που παρέστη στη δίκη, για την απόφαση του Αρείου Πάγου για τον εκτοκισμό των αποφάσεων του ν.3869/2010 (νόμος Κατσέλη) first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Στον πυρήνα της εκκρεμότητας βρίσκεται το ερώτημα πώς και επί ποίου αντικειμένου υπολογίζεται ο τόκος στις αποφάσεις υπαγωγής στον ν. 3869/2010. Κατά την άποψη των δανειοληπτών, οι αποφάσεις αυτές δεν αναπαράγουν τη συμβατική σχέση δανείου, αλλά ανασυντάσσουν δικαστικά την ενοχή, θεμελιώνοντας ένα νέο, αυτοτελές καθεστώς καταβολών, αποκομμένο από τη λογική της τραπεζικής κερδοφορίας και προσαρμοσμένο στις πραγματικές δυνατότητες του οφειλέτη.

The post Ο δικηγόρος Δημήτρης Λυρίτσης για την απόφαση του Αρείου Πάγου για τον εκτοκισμό των αποφάσεων του ν.3869/2010. first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Ο Δημήτριος Λυρίτσης καλεσμένος στη ραδιοφωνική εκπομπή ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ με τον Κωνσταντίνο Λαβίθη στα Parapolitika 90.1 στις 04.02.2026 μιλά για την σημασία της επικείμενης απόφασης της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου που αφορά τον τρόπο εκτοκισμού των δόσεων των αποφάσεων του Νόμου Κατσέλη για την προστασία της πρώτης κατοικίας.

The post Ο Δημήτριος Λυρίτσης καλεσμένος στη ραδιοφωνική εκπομπή ΑΝΕΜΟΛΟΓΙΟ με τον Κωνσταντίνο Λαβίθη στα Parapolitika 90.1 στις 04.02.2026 first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.