Πηγή: Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

The post Ο Δημήτριος Λυρίτσης καλεσμένος στην εκπομπή Momentum στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής» στις 23.6.2026 εξηγεί πώς θα υπολογίζεται ο εκτοκισμός των δόσεων των ρυθμίσεων του νόμου Κατσέλη μετά την απόφαση της ολομέλειας του Αρείου Πάγου. first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

«Εξέδωσε δικαστική απόφαση. Και η απόφαση είναι απολύτως σαφής: ο νόμιμος τρόπος εκτοκισμού των αποφάσεων του Ν. 3869/2010 είναι επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου. Ως εκ τούτου, η δήλωση του υπουργείου Οικονομικών – ότι “οι υπηρεσίες του ΥΠΟΙΚ μελετούν την απόφαση, δεν παράγει αυτόματα αποτελέσματα για το σύνολο. Διεκδικούμε την ισορροπία: από τη μια η προστασία των πολιτών και από την άλλη η ευστάθεια του συστήματος και η προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Θα αναζητηθεί η χρυσή τομή ανάμεσα στα δύο και αναλόγως θα κρίνουμε την παρέμβασή μας” – δεν έχει καμία βάση». 

Όπως λέει ο κ. Λυρίτσης, δεν υπάρχει εδώ καμία «χρυσή τομή» να αναζητηθεί. «Δεν υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στη νομιμότητα και την παραβίασή της. Δεν υπάρχει ενδιάμεση λύση ανάμεσα σε μια καθαρή απόφαση της πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου και την προσπάθεια των πιστωτών να περιορίσουν τις συνέπειές της. Η κυβέρνηση καλείται να εγγυηθεί την πλήρη, καθολική και άμεση εφαρμογή της και όχι να προστατεύσει τα funds από μια δυσμενή γι’ αυτά δικαστική κρίση».

Αναρωτήθηκε, μάλιστα: «πού ήταν η αγωνία για “ισορροπία” όταν οι δανειολήπτες πρόσφατα ηττήθηκαν στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για τη νομιμοποίηση των funds και των servicers να διενεργούν πλειστηριασμούς με βάση τον νόμο του 2003 για τις τιτλοποιήσεις; Πού ήταν τότε η ανάγκη προστασίας των πολιτών; Πού ήταν τότε το δημόσιο συμφέρον; Πού ήταν τότε η “χρυσή τομή”; Τότε η κυβέρνηση στάθηκε αταλάντευτα στην πλευρά των funds.

Τους έδωσε θεσμική κάλυψη, τους άνοιξε τον δρόμο των πλειστηριασμών, τους προστάτευσε πολιτικά και νομοθετικά. Τώρα που τα funds έχασαν κατά κράτος στην Ολομέλεια, ο υπουργός εμφανίζεται ως προστάτης ενός συστήματος που ζητά να μην εφαρμόσει πλήρως μια απόφαση που δεν το συμφέρει».

 

The post «Η απόφαση του Αρείου Πάγου για τα κόκκινα δάνεια δεν είναι προς διαβούλευση ερμηνείας» first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

The post Ο Δημήτριος Λυρίτσης καλεσμένος στο Ράδιο 98.4 στην εκπομπή του Γιώργου Σαχίνη στις 15.6.2026 εξηγεί την απόφαση της ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον τρόπο εκτοκισμού των ρυθμίσεων του νόμου Κατσέλη first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Πηγή: MEGA TV

The post Ο Δημήτριος Λυρίτσης μιλά για τους πλειστηριασμούς στην ενημερωτική εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα» με την Αναστασία Γιάμαλη στο MEGA Tv στις 14.6.2026 first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Ο Αρειος Πάγος έβαλε όριο στον εκτοκισμό των αποφάσεων του ν. 3869/2010. Οι servicers και τα funds δεν μπορούν να επιλέγουν κατά περίπτωση αν θα συμμορφωθούν. Οφείλουν να διορθώσουν τις δόσεις και να αντιλογίσουν τις εσφαλμένες χρεώσεις
Η υπ’ αριθ. 6/2026 απόφαση της πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου αποτελεί μία από τις σημαντικότερες νομολογιακές παρεμβάσεις των τελευταίων ετών στο πεδίο της προστασίας των υπερχρεωμένων νοικοκυριών. Με καθαρή κρίση η Ολομέλεια έκρινε ότι στις αποφάσεις υπαγωγής στον ν. 3869/2010 ο τόκος υπολογίζεται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου της ρυθμιζόμενης οφειλής.

Του Δημήτριου Λυρίτση*
Η σημασία της απόφασης είναι τεράστια γιατί αφορά τη βιωσιμότητα χιλιάδων δικαστικών ρυθμίσεων και έως 300.000 πρώτες κατοικίες που συνδέθηκαν με το προστατευτικό πλαίσιο του νόμου Κατσέλη. Για τον δανειολήπτη που έχει ήδη κριθεί από δικαστήριο ως υπερχρεωμένος, ο τρόπος εκτοκισμού είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια ρύθμιση που μπορεί να τηρηθεί και σε μια ρύθμιση που καταρρέει υπό το βάρος τεχνητά διογκωμένων δόσεων.

Η Ολομέλεια Α.Π. δέχτηκε ότι ο ν. 3869/2010 δεν δημιουργεί νέο τραπεζικό προϊόν. Η δικαστική απόφαση δεν αναπαράγει την αρχική δανειακή σύμβαση, ούτε μετατρέπει το ποσό διάσωσης της κατοικίας σε νέο κεφάλαιο προς τραπεζική απόσβεση. Αντιθέτως, η απόφαση αναμορφώνει την ενοχική σχέση, καθορίζει το καταβλητέο ποσό, τον αριθμό των δόσεων και τον χρόνο αποπληρωμής. Από τη στιγμή που το δικαστήριο έχει επιμερίσει την οφειλή σε περιοδικές παροχές, ο τόκος δεν μπορεί να επιστρέφει στο συνολικό κεφάλαιο. Η βάση του είναι η δικαστικά ορισμένη μηνιαία δόση.

Γι’ αυτό και οι προσπάθειες των πιστωτών να περιορίσουν το αποτέλεσμα της απόφασης δεν ευσταθούν. Δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός τους ότι δεν τίθεται ζήτημα «αναδρομικότητας». Η Ολομέλεια δεν θέσπισε νέο κανόνα για το μέλλον, αλλά ερμήνευσε το ήδη ισχύον δίκαιο. Αρα μας είπε ποιος είναι ο νόμιμος τρόπος υπολογισμού του επιτοκίου από την έναρξη της δικαστικής ρύθμισης. Δεν υπάρχει επίσης διαφορετικό καθεστώς για σταθερό και κυμαινόμενο επιτόκιο ως προς τη βάση εκτοκισμού. Η διάκριση αφορά μόνο το ποσοστό του επιτοκίου, όχι το ποσό επί του οποίου εφαρμόζεται.

Ακόμη περισσότερο, δεν μπορεί να επανέλθει από την πίσω πόρτα η τοκοφορία επί κεφαλαίου με άλλη τεχνική ονομασία. Η απόφαση αποκλείει όχι μόνο την κλασική τοκοχρεωλυτική μέθοδο, αλλά και κάθε χρεολυτική ή παραλλαγμένη μέθοδο που καταλήγει σε τόκο επί του άληκτου υπολοίπου. Ο τόκος αφορά το μηνιαίο ποσό απόσβεσης που όρισε το δικαστήριο, όχι τη χρήση κεφαλαίου από την έναρξη της ρύθμισης μέχρι την καταβολή κάθε δόσης.

Η απόφαση πρέπει να εφαρμοστεί γενικά και καθολικά σε όλες τις αντίστοιχες αποφάσεις του ν. 3869/2010. Οι servicers και τα funds δεν μπορούν να επιλέγουν κατά περίπτωση αν θα συμμορφωθούν. Οφείλουν να επανεκκαθαρίσουν τις ρυθμίσεις, να διορθώσουν τις δόσεις και να αντιλογίσουν τις εσφαλμένες χρεώσεις.

Η κυβέρνηση και οι εποπτικές Αρχές δεν μπορούν να μείνουν θεατές. Οφείλουν να απαιτήσουν καθολική εφαρμογή της Ολομέλειας. Η δικαστική προστασία της πρώτης κατοικίας δεν μπορεί να εξαρτάται από τη διάθεση συμμόρφωσης των πιστωτών. Η ΟλΑΠ 6/2026 έθεσε τον κανόνα. Τώρα πρέπει να επιβληθεί η εφαρμογή του.

*Δικηγόρος, παραστάς δικηγόρος στη δίκη της ΟλΑΠ

The post Άρθρο του Δημητρίου Λυρίτση στην εφημερίδα «κυριακάτικη δημοκρατία» την Κυριακή 14 Ιουνίου 2026 για την υπ’αριθ. 6/2026 απόφαση της πλήρους ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον τρόπο εκτοκισμού των ρυθμίσεων του ν.3869/2010 first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Η υπ’ αριθ. 6/2026 απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου είναι απόφαση με καθαρό νομικό, κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό αποτύπωμα. Με αυτήν, η Ολομέλεια έκρινε ότι στις δικαστικές αποφάσεις υπαγωγής στον ν. 3869/2010 ο τόκος υπολογίζεται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου της ρυθμιζόμενης οφειλής.

The post Ο Δημήτριος Λυρίτσης σε άρθρο του στο Dnews στις 11.6.2026 εξηγεί την υπ’ αριθ. 6/2026 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τους τόκους του νόμου Κατσέλη first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Η τοποθέτηση του υπουργού Οικονομικών σχετικά με την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου της 6/2026 για τα δάνεια που υπάγονται στον νόμο Κατσέλη είναι «βαθιά προβληματική, πολιτικά και θεσμικά» σημειώνει ο παραστάς δικηγόρος στη δίκη, Δημήτριος Λυρίτσης.

«Ο υπουργός Οικονομικών, αναφερόμενος στην πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον ν. 3869/2010, δήλωσε: «Οι υπηρεσίες του ΥΠΟΙΚ μελετούν την απόφαση, δεν παράγει αυτόματα αποτελέσματα για το σύνολο. Διεκδικούμε την ισορροπία: από τη μια η προστασία των πολιτών και από την άλλη η ευστάθεια του συστήματος και η προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Θα αναζητηθεί η χρυσή τομή ανάμεσα στα δύο και αναλόγως θα κρίνουμε την παρέμβασή μας» αναφέρει χαρακτηρικτιρικά και προσθέτει πως «η δήλωση αυτή είναι βαθιά προβληματική, πολιτικά και θεσμικά».

Στην ανάρτησή του εξηγεί τους λόγους.

1.  «Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου δεν εξέδωσε γνωμοδότηση προς διαβούλευση με τους servicers και τα funds. Εξέδωσε δικαστική απόφαση. Και η απόφαση είναι απολύτως σαφής, ο νόμιμος τρόπος εκτοκισμού των αποφάσεων του ν. 3869/2010 είναι επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου.

2. Δεν υπάρχει εδώ καμία «χρυσή τομή» να αναζητηθεί. Δεν υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στη νομιμότητα και στην παραβίασή της. Δεν υπάρχει ενδιάμεση λύση ανάμεσα σε μια καθαρή απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου και στην προσπάθεια των πιστωτών να περιορίσουν τις συνέπειές της.

3. Η κυβέρνηση καλείται να εγγυηθεί την πλήρη, καθολική και άμεση εφαρμογή της και όχι να προστατεύσει τα funds από μια δυσμενή γι’ αυτά δικαστική κρίση.

4. Αλήθεια, πού ήταν η αγωνία για «ισορροπία» όταν οι δανειολήπτες πρόσφατα ηττήθηκαν στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου για τη νομιμοποίηση των funds και των servicers να διενεργούν πλειστηριασμούς με βάση τον νόμο του 2003 για τις τιτλοποιήσεις; Πού ήταν τότε η ανάγκη προστασίας των πολιτών; Πού ήταν τότε το δημόσιο συμφέρον; Πού ήταν τότε η «χρυσή τομή»; Τότε η κυβέρνηση στάθηκε αταλάντευτα στην πλευρά των funds. Τους έδωσε θεσμική κάλυψη, τους άνοιξε τον δρόμο των πλειστηριασμών, τους προστάτευσε πολιτικά και νομοθετικά. Τώρα που τα funds έχασαν κατά κράτος στην Ολομέλεια, ο Υπουργός εμφανίζεται ως προστάτης ενός συστήματος που ζητά να μην εφαρμόσει πλήρως μια απόφαση που δεν το συμφέρει.

5. Η ΟλΑΠ 6/2026 δεν χρειάζεται πολιτική διαμεσολάβηση. Χρειάζεται εφαρμογή. Η απόφαση δεν δημιουργεί νέο κανόνα για το μέλλον. Αποκαθιστά τον νόμιμο τρόπο εφαρμογής των δικαστικών αποφάσεων του ν. 3869/2010. Ο εκτοκισμός επί της δόσης ήταν εξαρχής ο ορθός τρόπος εκτοκισμού. Συνεπώς, η συμμόρφωση δεν μπορεί να περιοριστεί επιλεκτικά, ούτε να εξαρτηθεί από τις αντοχές των servicers ή τις επιπτώσεις στις τιτλοποιήσεις.

6. Το δημόσιο συμφέρον δεν ταυτίζεται με την ευστάθεια των ισολογισμών των funds. Δημόσιο συμφέρον είναι η εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων. Είναι η προστασία της πρώτης κατοικίας. Είναι η αποκατάσταση της νομιμότητας. Είναι η αποτροπή νέας ταλαιπωρίας για χιλιάδες δανειολήπτες που δικαιώθηκαν.

7. Η κυβέρνηση έχει θεσμική, πολιτική και κοινωνική υποχρέωση να απαιτήσει από τράπεζες, funds και servicers καθολική συμμόρφωση, επανεκκαθάριση των ρυθμίσεων, διόρθωση των δόσεων, αντιλογισμό των παράνομων χρεώσεων και εφαρμογή της απόφασης σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις» αναφέρει ξεκάθαρα ο Δημήτριος Λυρίτσης, παραστάς δικηγόρος στη δίκη της ΟλΑΠ και μέλος του ΔΣ του ΔΣΑ.

The post «Βαθιά προβληματική, πολιτικά και θεσμικά η δήλωση του ΥΠΟΙΚ για την απόφαση του Αρείου Πάγου», Δημήτριος Λυρίτσης στο Dnews.gr, 10.6.2026 first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Σε τροχιά  μετωπικής σύγκρουσης με το Υπουργείο Οικονομικών βρίσκεται ο νομικός κόσμος και οι εκπρόσωποι των δανειοληπτών, με αφορμή τις πρόσφατες δηλώσεις του Υπουργού Οικονομικών σχετικά με την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου (ΟλΑΠ 6/2026). Η απόφαση ορίζει ότι ο νόμιμος τρόπος εκτοκισμού των αποφάσεων του νόμου Κατσέλη (ν. 3869/2010) γίνεται επί της μηνιαίας δόσης και όχι επί του συνολικού κεφαλαίου.

Ο Δημήτριος Λυρίτσης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών (ΔΣΑ) και παραστάς δικηγόρος στη συγκεκριμένη δίκη, χαρακτηρίζει τη στάση του Υπουργού βαθιά προβληματική, πολιτικά και θεσμικά, κατηγορώντας την κυβέρνηση για προσπάθεια πολιτικής διαμεσολάβησης υπέρ των servicers και των funds.

Η αντίδραση πυροδοτήθηκε από τοποθέτηση του Υπουργού Οικονομικών, ο οποίος σημείωσε ότι οι υπηρεσίες του ΥΠΟΙΚ μελετούν την απόφαση και ότι αυτή δεν παράγει αυτόματα αποτελέσματα για το σύνολο. Ο Υπουργός έκανε λόγο για ανάγκη εξεύρεσης μιας «χρυσής τομής» ανάμεσα στην προστασία των πολιτών και την ευστάθεια του συστήματος, προαναγγέλλοντας κυβερνητική παρέμβαση ανάλογα με τα συμπεράσματα της μελέτης.

Επισημαίνει ότι δεν υπάρχει καμία «χρυσή τομή» να αναζητηθεί, καθώς δεν υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στη νομιμότητα και στην παραβίασή της, ούτε ενδιάμεση λύση ανάμεσα σε μια καθαρή απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Αρείου Πάγου και στην προσπάθεια των πιστωτών να περιορίσουν τις συνέπειές της.

Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι το δημόσιο συμφέρον δεν ταυτίζεται με την ευστάθεια των ισολογισμών των funds. Δημόσιο συμφέρον είναι η εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων, η προστασία της πρώτης κατοικίας, η αποκατάσταση της νομιμότητας και η αποτροπή νέας ταλαιπωρίας για χιλιάδες δανειολήπτες που δικαιώθηκαν.

Καταλήγοντας, ο κ. Λυρίτσης επισημαίνει ότι η κυβέρνηση έχει θεσμική, πολιτική και κοινωνική υποχρέωση να απαιτήσει από τράπεζες, funds και servicers καθολική συμμόρφωση. Αυτό πρακτικά σημαίνει άμεση επανεκκαθάριση των ρυθμίσεων, διόρθωση των δόσεων, αντιλογισμό των παράνομων χρεώσεων και εφαρμογή της απόφασης σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις.

«Πυρά» Λυρίτση κατά ΥΠΟΙΚ: Ολόκληρη η ανάρτηση

The post Ο Δημήτριος Λυρίτσης απαντά στην τοποθέτηση του υπουργού Οικονομικών σχετικά με την απόφαση της ΟλΑΠ 6/2026 σε άρθρο στο dikastiko.gr first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Στην απόφαση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών που ζητάει την παραίτηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνου Τζαβέλλα, αναφέρθηκε ο δικηγόρος και μέλος του Δ.Σ. του ΔΣΑ Δημήτρης Λυρίτσης, χαρακτηρίζοντας τη διάταξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου «βαρύ θεσμικό πλήγμα στην ανάγκη πλήρους διερεύνησης της υπόθεσης των υποκλοπών».

«Υπάρχουν στιγμές στην πορεία των θεσμών που δεν προσφέρονται για μικρές διατυπώσεις. Στιγμές στις οποίες οι λέξεις χάνουν το κύρος τους αν είναι φοβισμένες. Στιγμές που ένα συλλογικό σώμα καλείται να αναμετρηθεί με τον εαυτό του, με τη μνήμη του, με την αποστολή του.

Μπροστά σε μια τέτοια στιγμή βρέθηκε το ΔΣ του ΔΣΑ με την υπόθεση των υποκλοπών και τη Διάταξη του Εισαγγελέα ΑΠ, που αποφάσισε τη μη ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο για περαιτέρω διερεύνηση μετά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθήνας. Με αφορμή την εισαγγελική διάταξη το ΔΣ του ΔΣΑ συζήτησε κάτι βαθύτερο, αν η Δημοκρατία μας διαθέτει ακόμη τα αντανακλαστικά αυτοπροστασίας της. Αν οι θεσμοί μπορούν ακόμη να κοιτούν την εξουσία στα μάτια. Αν η Δικαιοσύνη παραμένει δύναμη ελέγχου ή μετατρέπεται, αθόρυβα, σε διοικητικό παράρτημα μιας πανίσχυρης εκτελεστικής εξουσίας. Και, βεβαίως, αν η δικηγορία θα σταθεί εκεί όπου ιστορικά ανήκει- στην πρώτη γραμμή υπεράσπισης της ελευθερίας, των δικαιωμάτων και της συνταγματικής τάξης.

Γιατί οι δικηγόροι είμαστε η φωνή που μπαίνει ανάμεσα στον πολίτη και την κρατική ισχύ. Είμαστε εκείνοι που, όταν η εξουσία απλώνει το χέρι της πέρα από τα συνταγματικά της όρια, οφείλουμε να πούμε – ως εδώ.

Το δικηγορικό σώμα κουβαλά ιστορία με μνήμη βαριά, μνήμη αγώνα και κυρίως μνήμη αίματος. Στην ελληνική δημοκρατική παράδοση ο δικηγόρος υπήρξε υπερασπιστής πολιτικών κρατουμένων, στόχος αυταρχικών καθεστώτων, φορέας αντίστασης, άνθρωπος που πολλές φορές πλήρωσε την προσήλωσή του στην ελευθερία με αποκλεισμούς, φυλακίσεις, βασανιστήρια, εξορία, ακόμη και με τη ζωή του.

Ο Νικηφόρος Μανδηλαράς είναι σύμβολο της δικηγορίας που δεν γονάτισε και δεν συμβιβάστηκε. Ο Τάκης Παππάς, επίσης, είναι υπόμνηση του τι σημαίνει δικηγόρος με δημοκρατική ραχοκοκαλιά.

Αυτή είναι η κληρονομιά μας. Και η κληρονομιά δεν είναι μια φωτογραφία στον τοίχο. Είναι εντολή. Μας κοιτά. Μας ελέγχει. Μας ρωτά τι κάνουμε σήμερα, όταν η Δημοκρατία δεν απειλείται με τανκς στους δρόμους αλλά με λογισμικά στα κινητά, με θεσμούς που σιωπούν, με φακέλους που κλείνουν πριν ανοίξουν στο φως. Η υπόθεση των υποκλοπών είναι η σκοτεινή μεταφορά της εποχής μας. Δεν έχει την ωμότητα της παλιάς εκτροπής. Έχει κάτι ίσως πιο ύπουλο, την τεχνοκρατική της καθαρότητα. Δεν χρειάζεται πλέον ο χωροφύλακας έξω από την πόρτα, αρκεί ένα μολυσμένο μήνυμα. Αν αυτό δεν είναι ζήτημα Δημοκρατίας, τότε τι είναι;

Παρακολουθήθηκαν ή επιχειρήθηκε να παρακολουθηθούν πολιτικοί, δημοσιογράφοι, υπουργοί, κρατικοί λειτουργοί, στρατιωτικοί, δικηγόροι. Η υπόθεση αυτή δεν αφορά μόνο τα θύματα. Αφορά τον κάθε πολίτη χωριστά.

Το «Predator» είναι μια τεχνολογία πολιτικής κυριαρχίας. Ένα αόρατο δίκτυο εξουσίας που, αν δεν ερευνηθεί μέχρι τέλους, θα μείνει ως μόνιμη σκιά πάνω από τη δημοκρατική ζωή του τόπου. Και σήμερα, απέναντι σε αυτή τη σκιά, η ανώτατη εισαγγελική αρχή επέλεξε την αρχειοθέτηση. Αυτό είναι το πολιτειακό τραύμα. Η διάταξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου είναι μια πράξη που αποκαλύπτει έναν τρόπο σκέψης, έναν τρόπο προσέγγισης της υπόθεσης. Ο Εισαγγελέας δεν ενέσκηψε στη δικογραφία ως θεματοφύλακας μιας αλήθειας που πρέπει να αναζητηθεί αλλά ως φύλακας ενός νομικού μπαζώματος. Αυτό είναι μια εκτροπή από τον θεσμικό ρόλο της Εισαγγελίας. Όχι με την έννοια της προσωπικής μομφής μόνο. Αλλά με την έννοια της βαθιάς λειτουργικής εκτροπής, όταν η Εισαγγελία, γίνεται μηχανισμός συγκάλυψης.

Και όμως η αλήθεια έχει τον τρόπο της. Η αλήθεια είναι ποτάμι. Μπορείς για λίγο να το φράξεις, να του ρίξεις πέτρες, να το οδηγήσεις σε υπόγεια κοίτη, να το σκεπάσεις με χώμα και σιωπή. Αλλά το νερό θυμάται την πορεία του. Βρίσκει ρωγμές. Διαβρώνει το ψέμα. Επανέρχεται εκεί όπου το έθαψαν. Μόνο που το ποτάμι της αλήθειας δεν φτάνει μόνο του στη θάλασσα. Θέλει εργάτες. Θέλει ανθρώπους που θα σταθούν με τα χέρια μέσα στη λάσπη της συγκάλυψης και θα ανοίξουν ξανά την κοίτη. Θέλει δικηγόρους, δικαστές, δημοσιογράφους, πολίτες, θεσμούς που δεν συμφιλιώνονται με το σκοτάδι επειδή αυτό φόρεσε καθαρό κοστούμι και μίλησε με άψογη νομική ορολογία. Αυτό είναι το δικό μας καθήκον, να υπερασπιστούμε τους κανόνες μέσα στους οποίους μπορεί να υπάρχει δημοκρατική λειτουργία. Να υπερασπιστούμε τη συνταγματική τάξη. Να υπερασπιστούμε τη διάκριση των εξουσιών. Να πούμε ότι καμία εκτελεστική εξουσία, όσο ισχυρή κι αν είναι, δεν δικαιούται να απορροφά τους μηχανισμούς ελέγχου της. Να πούμε ότι καμία εισαγγελική σφραγίδα δεν μπορεί να μετατρέψει την πολιτειακή αλήθεια σε διοικητικό υπόλειμμα.

Η συνταγματική τάξη επιβάλλει την καθημερινή υπόσχεση ότι κανείς δεν είναι ανεξέλεγκτος και ανέλεγκτος. Ότι ο Πρωθυπουργός ελέγχεται. Ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών ελέγχονται. Ότι οι υπουργοί ελέγχονται. Ότι οι εισαγγελικοί λειτουργοί ελέγχονται. Ότι η Δικαιοσύνη δεν είναι κλειστό δωμάτιο στο οποίο ο πολίτης καλείται απλώς να έχει εμπιστοσύνη, χωρίς να βλέπει φως από πουθενά.

Και εδώ οφείλουμε να μιλήσουμε με ειλικρίνεια, η Δημοκρατία μας είναι ατελής. Δεν είναι ανύπαρκτη. Δεν είναι νεκρή. Αλλά είναι τραυματισμένη. Διαθέτει βέβαια ακόμη ζωντανούς πυρήνες. Διαθέτει δικαστές που αντιστέκονται στη λογική της συγκάλυψης. Διαθέτει δημοσιογράφους που ερευνούν. Διαθέτει δικηγόρους που μάχονται. Διαθέτει πολίτες που δεν παραιτούνται. Αυτός είναι ο δημοκρατικός σφυγμός που οφείλουμε να προστατεύσουμε.

Δεν είμαστε εναντίον της Δικαιοσύνης. Είμαστε υπερασπιστές της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης που δεν φοβάται. Είμαστε με τη Δικαιοσύνη που ανοίγει δρόμους και όχι λάκκους λήθης. Είμαστε με τους δικαστικούς λειτουργούς που αντιλαμβάνονται ότι η ανεξαρτησία είναι βάρος. Ότι η τήβεννος είναι ένδυμα ευθύνης απέναντι στον λαό και στο Σύνταγμα. Ακριβώς επειδή σεβόμαστε τη Δικαιοσύνη, δεν μπορούμε να σωπαίνουμε όταν την βλέπουμε να πληγώνεται από πράξεις που δημιουργούν την εικόνα εξάρτησης και προστασίας της εκτελεστικής εξουσίας. Η υπεράσπιση της Δικαιοσύνης περνά και μέσα από την απαίτηση λογοδοσίας όσων τη μικραίνουν. Γι’ αυτό η θέση μας είναι καθαρή.

Ο ΔΣΑ δηλώνει ότι η διάταξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου συνιστά βαρύ θεσμικό πλήγμα στην ανάγκη πλήρους διερεύνησης της υπόθεσης των υποκλοπών. Αναλαμβάνουμε όλες τις αναγκαίες πρωτοβουλίες για να μη χαθεί η υπόθεση στην παραγραφή. Ζητούμε την παραίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου όχι ως πράξη πολιτικής εκδίκησης αλλά ως στοιχειώδη απαίτηση θεσμικής λογοδοσίας. Κινητοποιούμε τους ευρωπαϊκούς δικηγορικούς θεσμούς, κάθε θεσμό που μπορεί να σταθεί υπέρ της δημοκρατικής διαφάνειας.

Καλούμε το λαό, τους πολίτες, τις συλλογικότητες, τους θεσμικούς φορείς, να μη δεχθούν ότι μια τόσο μεγάλη υπόθεση μπορεί να κλείσει ανέλεγκτη. Αλλά πέρα από τα συγκεκριμένα μέτρα, οφείλουμε κάτι ακόμη: να ξαναδώσουμε στη δικηγορία το μεγάλο της νόημα. Τα τελευταία χρόνια πολλές φορές συζητούμε — και δικαίως — για την οικονομική ασφυξία του επαγγέλματος, για τη φορολογική αδικία, για την ύλη, για την καθημερινότητα, για την υποβάθμιση των δικαστηρίων, για τις συνθήκες άσκησης του λειτουργήματός μας. Όλα αυτά είναι απολύτως κρίσιμα. Αλλά αν η δικηγορία περιοριστεί μόνο σε αυτά, χάνει τον ορίζοντά της. Η δικηγορία δεν είναι μόνο επάγγελμα. Είναι θεσμική αποστολή. Είναι κοινωνική εγγύηση. Είναι ένα από τα τελευταία αναχώματα του αδύναμου απέναντι στον ισχυρό, του πολίτη απέναντι στο κράτος, της αλήθειας απέναντι στην οργανωμένη λήθη.

Ο ΔΣΑ, με την απόφαση του, συναντήθηκε με την ιστορία του. Και η ιστορία μας δεν επιτρέπει να είμαστε μικρόψυχοι, άτολμοι ή βολικοί. Ο Μανδηλαράς δεν μας κοιτά από το παρελθόν για να του καταθέσουμε στεφάνι. Ο Τάκης Παππάς δεν υπάρχει στη μνήμη του ΔΣΑ για να ονομάζουμε αίθουσες και να εκφωνούμε τυπικούς επαίνους. Υπάρχουν ως μέτρο. Ως κριτήριο. Ως υπενθύμιση ότι ο δικηγόρος, όταν η Δημοκρατία τραυματίζεται, δεν αναζητά ασφαλή γωνία αλλά βγαίνει μπροστά. Μπορεί σε λίγα χρόνια να μας ρωτήσουν — ή, ακόμη χειρότερα, να ρωτήσουμε εμείς τον εαυτό μας — πού ήμασταν όταν η υπόθεση των υποκλοπών οδηγούνταν στο αρχείο. Τι είπαμε όταν η παραγραφή πλησίαζε. Πώς αντιδράσαμε όταν η διάκριση των εξουσιών έδειχνε να χάνει την αναπνοή της. Αν σταθήκαμε στο ύψος του ρόλου μας ή αν αναζητήσαμε ασφαλείς διατυπώσεις για να μη δυσαρεστήσουμε κανέναν.

Γιατί τελικά η Δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Είναι διαρκής κατάκτηση. Την υπερασπιζόμαστε και Την ξανακερδίζουμε κάθε φορά που κάποιος επιχειρεί να την κάνει πιο μικρή, πιο φοβισμένη, πιο σιωπηλή.

Οι δικηγόροι δεν φοβηθήκαμε. Σηκώσαμε το βάρος της στιγμής. Είναι βαρύ, αλλά είναι δικό μας.

The post Παρέμβαση του δικηγόρου Δημητρίου Λυρίτση, μέλους ΔΣ του ΔΣΑ για τη Διάταξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου αναφορικά με την υπόθεση διερεύνησης των υποκλοπών και την μη ανάσυρση της δικογραφίας από το αρχείο. first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.

Με ευρύτατη πλειοψηφία και τη σαφή τοποθέτησή του στο ζήτημα του εκτοκισμού των δικαστικών αποφάσεων υπαγωγής, το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαιώνει ότι οι ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη δεν μπορούν να απογυμνωθούν εκ των υστέρων από το κοινωνικό τους περιεχόμενο. Επιβεβαιώνει ότι η δικαστική προστασία δεν είναι τυπική υπόσχεση, αλλά ουσιαστική εγγύηση – και ότι το κράτος δικαίου δεν λειτουργεί επιλεκτικά υπέρ των ισχυρών.

Η απόφαση αυτή είναι, πρωτίστως, μια νίκη των αδύναμων απέναντι στους ισχυρούς. Μια νίκη της κοινωνικής δικαιοσύνης απέναντι στη χρηματοοικονομική ισχύ. Μια υπενθύμιση ότι η έννομη τάξη δεν ανέχεται ερμηνείες που μετατρέπουν την προστασία σε παγίδα και τη δικαστική ρύθμιση σε νέο μηχανισμό επιβάρυνσης.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον ρόλο των Δικηγορικών Συλλόγων και της δικηγορικής κοινότητας, που με επιμονή, θεσμική σοβαρότητα και νομική επάρκεια ανέδειξαν το ζήτημα, το στήριξαν μέχρι τέλους και υπερασπίστηκαν όχι απλώς μια νομική άποψη αλλά μια κοινωνική ανάγκη. Η σημερινή εξέλιξη επιβεβαιώνει ότι όταν οι θεσμοί λειτουργούν συλλογικά και με συνέπεια, μπορούν να ανακόψουν ακόμη και τις πιο άνισες συγκρούσεις.

Σε προσωπικό επίπεδο, η απόφαση αυτή συνιστά και μια βαθιά δικαίωση. Δικαίωση της επιμονής στο δίκαιο, της πίστης ότι η νομική επιχειρηματολογία έχει νόημα ακόμη και όταν συγκρούεται με κατεστημένες αντιλήψεις και ισχυρά συμφέροντα. Κυρίως, όμως, δικαίωση όλων εκείνων των δανειοληπτών που εμπιστεύθηκαν τη Δικαιοσύνη και περίμεναν – συχνά για χρόνια – να επιβεβαιωθεί ότι δεν είχαν άδικο να ελπίζουν.

Η σημερινή απόφαση υπενθυμίζει κάτι απλό αλλά θεμελιώδες:
ότι το δίκαιο, όταν υπηρετείται με συνέπεια, αντοχή και θεσμική ευθύνη, μπορεί ακόμη να νικά.

Οφείλω δημόσιες ευχαριστίες και θερμά συγχαρητήρια στους συναδέλφους δικηγόρους και πανεπιστημιακούς δασκάλους με τους οποίους συμπαρασταθήκαμε στη δίκη εκπροσωπώντας τους Δικηγορικούς Συλλόγους: τους κ.κ. Στέλιο Σταματόπουλο, Ιωάννη Δεληκωστόπουλο, Δημήτριο Σκαρίπα και Παναγιώτη Νικολόπουλο, καθώς και τους καθηγητές Γεώργιο Μεντή και Δημήτριο Αυγητίδη, οι οποίοι συνέδραμαν καθοριστικά, συντάσσοντας δύο εξαιρετικές και υψηλού επιστημονικού επιπέδου γνωμοδοτήσεις, που αποτέλεσαν τη βάση του νομικού μας συλλογισμού.

Ιδιαίτερη μνεία οφείλω στις δικηγόρους και άμεσες συνεργάτιδές μου στο κρίσιμο ζήτημα της ερμηνείας, Ιωάννα Μπενία και Αγγελική Τσοπάνη, χωρίς τη συμβολή των οποίων η προσπάθεια αυτή δεν θα είχε την ίδια συνοχή.

Ξεχωριστή και οφειλόμενη αναφορά αξίζει στην κα Λούκα Κατσέλη, η οποία συνέδεσε ιστορικά το όνομά της με τον ν. 3869/2010 και, ενόψει της κρίσιμης δίκης, προέβη σε δημόσια δήλωση στήριξης των νομικών μας ισχυρισμών, υπό την ιδιότητά της ως ιστορικού νομοθέτη..

Τίποτα, ωστόσο, δεν θα μπορούσε να προχωρήσει χωρίς τη σαφή και αποφασιστική συναίνεση της τότε ηγεσίας της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων, και ιδίως του τ. Προέδρου Δημητρίου Βερβεσού, του Προέδρου Ηλία Κλάππα, του Προέδρου Δημήτρη Φινοκαλιώτη, της τ. Προέδρου Χριστίνας Τσέτσου, του τ. Προέδρου Αθανάσιου Ζούπα καθώς και των λοιπών Προέδρων που στήριξαν θεσμικά και ουσιαστικά αυτή την κοινή μάχη.

Δημήτριος Α. Λυρίτσης

Μέλος Δ.Σ. ΔΣΑ

Μέλος της νομικής ομάδας των Δικηγορικών Συλλόγων – παραστάς δικηγόρος στη δίκη.

The post Δήλωση για την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου σχετικά με τον εκτοκισμό των αποφάσεων του ν. 3869/2010 first appeared on Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά | Δημήτριος Λυρίτσης - Δικηγόρος - Δημήτριος Λυρίτσης Δικηγόρος.